Nauczanie prawidłowego napinania łuku powinno odbywać się najpierw bez strzały. Łuk w pozycji pionowej, ręka lekko opuszczona i ugięta w łokciu, palce zakotwiczone na cięciwie. Unosząc rękę trzymającą łuk do wysokości barków i skierowując łuk w stronę tarczy przyciągamy cięciwę do brody - ręka zakotwiczona na cięciwie umiejscawia się pod brodą. Palec wskazujący przylega do dolnej krawędzi żuchwy. Przedramię i strzała tworzą jedną linię. Cięciwa przebiega przez środek nosa i dzieli brodę na dwie części. Pełne i prawidłowe napięcie łuku jest związane z przyjęciem najkorzystniejszej postawy łuczniczej, która pozwala na zaangażowanie jedynie niezbędnych grup mięśniowych, pomaga to w procesie celowania oraz zapewnia poprawne oddanie strzału. Wyprostowana ręka, trzymająca łuk stanowi przedłużenie linii barków i jednocześnie przez zwarcie stawu barkowego i zablokowanie łokciowego, daje oparcie dla napiętego łuku. Utrzymanie w ten sposób łuku powinno praktycznie zmniejszyć do minimum udział mięśni ręki, która ten łuk jedynie podpiera. Tułów prosty, pozwalający na utrzymanie głowy w pionie. Ręka odciągająca cięciwę jest ułożona pod brodą i stanowi od nadgarstka do łokcia przedłużenie strzały.
Następnie odprowadzamy prawą rękę w tył, aż dłoń znajdzie się pod szczęką. Należy zwrócić uwagę, aby prawy łokieć i strzała znalazły się w jednej linii. Zwracamy uwagę, aby wszystkie ćwiczenia wykonywać dokładnie pamiętając o prawidłowym ułożeniu tułowia, głowy, ramion i dłoni. Zachować wyprostowaną swobodną postawę.